نخ از شمع پرسید : چرا وقتی من می سوزم تو اب می شی

شمع جواب داد: کس  که توی قلبم باشه بسوزه و من اشک نریزم؟؟؟؟؟؟؟؟

نگاهی اشنا بر یاس کردم

                          تو را در برگ گل احساس کردم

خلاصه در کلاس ناز چشمت

                         دو واحد اشقی را پاس کردم

ماغرق گناهانیم ولی پاک سرشتیم

                                   حسرت زده  یک وجب از خاک بهشتیم

شکرانه ی زایل شدن حالت اغماء

                                  از خوردن ان میوه ی ممنوعه گذشتیم

هر چند که الیاس بسی وسوسه ها کرد

                                  اما چو پری بنده ی خناس نگشتیم

بگیر این گل تو از من یادگاری

                               که تنها لایق این گل تو بودی

فراوان امدند این  گل بگیرند

                            ندادم چون عزیز من تو بودی

ساعت  ها

ساعت ها رو می شکنم تا نگی که دیر می شه

تا نگی که وقط رفتنه و باز این دل من پیر مشه

تا نگی که نیستی و دل دیونه ای من

آتیشی به پا کنه خودشو بسوزونه

آه سردی تو دلم یخ زده قلب و دلم

با کودوم آه غریب می تونی تو بشکنی

یخهای قلب منو یخهای عقل منو

به خدا دوست دارم قد آرامش روح

ای تو تنها یار من

ای تو تنها یار من

یار

حس کردم کنارمی

واسه یه لحظه یارمی

بوی اون لباس تو

منو دیونه می کرد

منو می برد تا بهشت

با جنونی بر می گشت

این دل سیاه من

چرا از تو دل برید

چرا اون صدا زدو

جوابی بهش نرسید

اون می دونست که میره

یه روزی خاطر تو

از دل سیاه من

واسه اینه دل نبست

یه روزی چشمهاشو بست

دل تو دلم شکست

همه دنیا رو شکست

دل تو دلم شکست

خم شود و چشمهاشو بست

رفت و دیگه بر نگشت

دل تو دلم شکست

دلم تنگه ...

فصلی برای دوباره شکفتن

دیگر در قلبم یک شاخه گل باقی است ان هم برای تو عزیز

دریا

موج دریا

برای تنهای هاشه

که می کوبه موشتشو

به ساحل خود

چون که دریا دل شکسته

هی نشسته هی شکسته

دریا از آدمای بد گله داره

چون که اون تنها شکسته گله داره

یه عمره که مشت می کوبه

ساحلو به درد آورده

آهشو به سر نبرده

ساحلو به درد آورده

گریه کرده ابر تیره

آهشو ریخته به دریا

آدما نگاه می کردن

موجهای بزرگ دریا

می گن که دریا نداره

غم و غصه بی خیاله

خوش به حال دریا جانم

یه عمره آرام داره

دلت دریایی باشه           قلبت خدایی باشه          وووووووووووووو هیچ وقت از نظر نگذر

دفتر خاطراتم

تا که من باز می کنم

پر میشه از بوی یاس

اون اتاق کوچکم

هنوزم دوسش دارم

توی راه زندگی

همدمو هم یارمه

نمی خوام ببینمش

وقتی که گریه می کرد

وقتی که یه خاطره

برای من باز می کرد

غم خاطرات من

توی خاطرات غم

چی چیزایی مبهمه

جای اسمش گل یاس

جای حرفش اشک من

اما نیست که ببینه

دل من چه جور شکسته

بوی یاس از اتاق بیرون گذاشته

یاسها رو تنها گذاشته

بی من اون تنها نشسته

مثل جوجه کباب دلم را سوزاندی

 توچت تنهام گذاشتی

مثل بارون اشکمو در اوردی

دفتر خاطراتم

تا که من باز می کنم

پر میشه از بوی یاس

اون اتاق کوچکم

هنوزم دوسش دارم

توی راه زندگی

همدمو هم یارمه

نمی خوام ببینمش

وقتی که گریه می کرد

وقتی که یه خاطره

برای من باز می کرد

غم خاطرات من

توی خاطرات غم

چی چیزایی مبهمه

جای اسمش گل یاس

جای حرفش اشک من

اما نیست که ببینه

دل من چه جور شکسته

بوی یاس از اتاق بیرون گذاشته

یاسها رو تنها گذاشته

بی من اون تنها نشسته

تها خاطراتم هم سوخت...

گل پونه های وحشی  دشت امیدم
وقت سحر شد
خاموشی شب رفت و فردایی دگر شد
من مانده ام تنهای تنها
من مانده ام تنها میان سیل غمها
حبیبم سیل غمها

گل پونه ها نا مهربانی
 آتشم زد آتشم زد
گل پونه ها نا مهربانی آتشم زد آتشم زد
گل پونه ها بی همزبانی آتشم زد
می خواهم اکنون تا سحر گاهان بنالم
افسرده ام  دیوانه ام  آزرده جانم
گل پونه های وحشی دشت امیدم
وقت سحر شد
خاموشی شب رفت و فردایی دگر شد
من مانده ام تنهای تنها
من مانده ام تنها میان سیل غمها
حبیبم سیل غمها

تقدیم به همه ی مهربون ها به همه اون هایی که  نظر می دن

شب نورد

شب است و چهره میهن سیاهه
نشستن در سیاهی ها گناهه
تفنگم را بده تا ره بجویم
که هرکه عاشقه پایش به راهه
برادر بی قراره
برادر شعله واره
برادر دشت سینه اش لاله زاره
شب و دریای خوف انگیز و توفان
من و اندیشه های پاک پویان
برایم خلعت و خنجر بیاور
که خون می بارد از دل های سوزان
برادر نوجوونه
برادر غرق خونه
برادر کاکلش آتشفشونه
تو که با عاشقان درد آشنایی
تو که همرزم و هم زنجیر مایی
ببین خون عزیزان را به دیوار
بزن شیپور صبح روشنایی
برادر بی قراره
برادر نوجوونه
برادر شعله واره
برادر غرق خونه
برادر کاکلش آتشفشونه

برادر لاله ی سرخی تو هستی

به قلب خسته ی من نوری تو هستی

دیشب رویای داشتم
     خواب دیدم بر روی شنها راه می روم
     همراه با خود خداوند

     و برروی پرده ی شب
     تمام روزهای زندگی ام را، مانند فیلمی می دیدم

     همان طور که به گذشته ام نگاه می کردم
     روز به روز زندگی را،
     دو رد پا بر روی پرده ظاهر شد

     یکی مال من یکی از آن خداوند
     راه ادامه یافت تمام روزهای تخصیص یافته خاتمه یافت
     آنگاه ایستادم و به عقب نگاه کردم

     در بعضی  از جاها فقط یک رد پا وجود داشت
     اتفاقا ،آن محلها مطابق با سخت ترین روزهای زندگی من بود
     روزهایی با بزرگترین دردها،رنج ها،ترسها و.....

آنگاه از او پرسیدم

خداوندا،تو به من گفتی در تمام ایام زندگی ام با من خواهی بود

و من پذیرفتم که با تو زندگی کنم

خواهش می کنم به من بگو چرا در آن لحظلات درد آور مرا تنها گذاشتی؟

خداوند پاسخ داد:

(فرزندم تو را دوست دارم و به تو گفتم که در تمام سفر با تو خواهم بود

من هرگز تو را تنها نخواهم گذاشت

نه حتی برای لحظه ای

و من چنین نکردم

هنگامی که در آن روزها یک رد پا بر روی شن ها دیدی

من بودم که تو را به دوش می کشیدم)

رد پایی به سوی اسمون جایی برای بالا رفتن

رد پای او در قلب ماست

آسمون شب دوباره          اشکامو بیرون میاره

غصه های عشق تو باز    آسمونم کم میاره

آسمونی پر ستاره            یه دنیا غصه میاره

تک تک ستاره ها باز      غصه تو یادم می یاره

غصه ی تنهایی تو          یه دنیا غمو دوباره

روی دوش من میزاره      وای که غم غصه میاره

آسمون شب دوباره 

اشکامو بیرون میاره

ماه هم برای ما تیغ برنده شده

بغزم شکسته 

اونی که پیشم نشسته

بغزمو همون شکسته

با یه حرف کوچک عشق 

بغزمو همون شکسته

وقتی گفت که عاشقه اون

عاشق دیرینه ی من 

بغزمن اونجا شکسته

تک و تنها اون نشسته

بغزمو همون شکسته

قلبم وفشار ندین از هر طرف

لایی ای گل من

لا لا لایی            ای گل من

لا لا لایی            جان و دل من

لا لا لایی            غصه دارم

لا لا لایی            بی قرارم

لا لا لایی            عاشق هستم

لا لا لایی            بی تو هستم

لا لا لایی             در کنارت

لا لا لایی            بی قرارت

لا لا لایی            من نشستم

لا لا لایی            بی تو هستم

لا لا لایی

قلب عاشقم رو چنین شکستم

لایی ای گلم من بی قرارم

باتو

با تو

با صدای تو نشستم

عاشقی مو نشکستم

وای که بستم

وای که بستم

چشماو به شهر چشمات

من که بستم

نه شکستم

وای که بستم

وای که بستم

چرا عاشقی شکستم

دلمو به تو که بستم

وای شکستم وای که بستم

ترکی به قلبم ندادم اخه قلبم خونه ی

توست با ترکدادن، خونه ی تو هم خراب

میشه...

خودمو تیغ می زنم

خودمو تیغ می زنم

اگه اون صدات نیاد

خودمو تیغ می زنم

اگه اون نگات نیاد

خودمو تیغ می زنم

اگه خندهات نیاد

خودمو تیغ می زنم

اگه اون چشات نیاد

خودمو تیغ می زنم

اگه اون صدات نیاد

خودمو تیغ می زنم

اگه اون نگات به من

خودمو تیغ می زنم

حسرتی بزاره باز

خودمو تیغ می زنم

تا که جونم در بیاد

شاید اون نگات بیاد

شاید اون صدات بیاد

خودمو تیغ می زنم _ بعدش هم جیغ می زنم

چرا من حسرت نگاه تو دارم

چرا تو دوسم نداری

من نمیدونم چرا اسم تو توی قلبمه

من نمی دونم چرا اون صدات تو گوشمه

آخه دل تنگ اومده

توی دوری تو و اون چشات کم اومده

آخه تو دل تو ای جان و دلم چی میگزه

 من نمی دونم چرا چرا اون نگات کمه

اون نگات واسه من یه سوال مبهمه

پس که دل تو باز واسم تنگ اومده

نگاه خسته ی من در راه است...

به دیدار تو امید دارم بییا..

شاخه‌های شسته، باران خورده، پاک

آسمان آبی و ابر سپيد

برگهای سبز بيد

عطر نرگس، رقص باد

نغمه شوق پرستوهای شاد

خلوت گرم کبوترهای مست

نرم نرمک می رسد اينک بهار

خوش به حال روزگار

خوش به حال چشمه ‌ها و دشتها

خوش به حال دانه‌ها و سبزه‌ها

خوش به حال غنچه‌های نيمه‌باز

خوش به حال دختر ميخک که می خندد به ناز

خوش به حال جام لبريز از شراب

خوش به حال آفتاب

ای دل من گرچه در اين روزگار

جامه رنگين نمی‌ پوشی بکام

باده رنگين نمی ‌بينی به جام

نقل و سبزه در ميان سفره نيست

جامت از آن می که می ‌بايد تهی است

ای دريغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسيم

ای دريغ از من اگر مستم نسازد آفتاب

ای دريغ از ما اگر کامی نگيريم از بهار

گر نکوبی شيشه غم را به سنگ

هفت رنگش می‌شود هفتاد رنگ

  باران بهاری را فراموش نکنید

باران بهاری را فراموش نکنید